podane liczby
Podane liczby mówią, jaką częścią milimetra jest promień złotego dysku. Napięcie między dwoma złotymi kontaktami na każdym z dysków zmierzono dla ustalonego natężenia prądu płynącego między dwoma pozostałymi kontaktami. Na podstawie tych danych obliczono wartości magnetooporu, który jak stwierdzono, rósł wraz ze zwiększaniem promienia złotego dysku do wartości 13/16 mm (wykres z prawej). Pomiary przeprowadzono w temperaturze pokojowej. lii! m ' 1 ¦ 1 1 0 ] l 3 i 5 ii Bit informacji zapisany na dysku magnetycznym to niewielki namagnesowany obszar, który bezpośrednio nad sobą wytwarza słabe pole magnetyczne. Dla uproszczenia przyjmijmy, że pole skierowane nad dysk oznacza „1" a pole skierowane pod „0". Na każdym centymetrze kwadratowym współczesnego dysku mieści się około 3.1 mld bitów, czyli dane są zapisywane z gęstością 3.1 Gb/cm2. Wraz z kurczeniem się rozmiarów bitu, czyli wzrostem gęstości zapisu, głowica odczytująca również musi maleć, a jej czułość rosnąć, aby mogła wykryć słabsze pole magnetyczne wytwarzane przez mniejszy bit. Ponadto musi też szybciej reagować na zmiany pola, ponieważ bit o mniejszych rozmiarach i na szybciej wirującym talerzu krócej pod nią przebywa. Oceniając możliwości głowicy odczytującej, bierzemy pod uwagę nie tyle samą wielkość magnetooporu, ile stosunek sygnałszum, który zależy jeszcze od kilku innych czynników. Głównym źródłem szumu we wszystkich czujnikach wykorzystujących zjawisko magnetooporu i zawierających warstwy magnetyczne czyli wszystkich poza czujnikami EMR jest szum magnetyczny. Występuje on, ponie waż namagnesowanie materiału pochodzi od niezliczonych atomów magnetycznych, które niczym igła w kompasie mogą fluktuować wokół wskazywanego kierunku. Jeżeli objętość materiału jest duża, fluktuacje uśredniają się i są pomijalnie małe w stosunku do namagnesowania. Gdy jednak objętość maleje, szum staje się relatywnie większy. Prawdopodobnie to właśnie on wyznaczy ostateczne granice STUART A. SOLIN od 2002 roku jest profesorem fizyki doświadczalnej w katedrze Charlesa M. Hohenberga w College of Arts & Sciences w Washington University. Wcześniej był pracownikiem naukowym w NEC Research Institute w Princeton w New Jersey, który wyróżnił go nagrodą Best Patent Award za rok 1998 oraz Technology Impact Award za rok 2000. W 2003 roku otrzymał od Purdue University doktorat honorowy w dziedzinie nauk przyrodniczych (w roku 1969 uzyskał na tej uczelni stopień doktora). W swojej pracy naukowej zajmuje się badaniami podstawowych zjawisk fizycznych w krystalicznych i amorficznych ciałach stałych. W swojej karierze opublikował przeszło 230 artykułów naukowych i uzyskał 15 patentów. Jego hobby to historia Ameryki i gra na perkusji, szczególnie rocka i jazzu. ROZWIĄZANIE PRAKTYCZNE Półprzewodnik Wewnętrzna zwora |Prąd1 ze złota LNapięcie Przecinamy OKRĄGŁA STRUKTURA CZUJNIKA EMR po zmniejszeniu do nanoskali nie nadaje się do masowej produkcji (ilustracja na poprzedniej stronie). Dzięki przekształceniu nazywanemu odwzorowaniem konforemnym strukturę okrągłą ze zworą wewnętrzną można przekształcić w liniową ze zworą zewnętrzną (poniżej), którą łatwo otrzymać metodami stosowanymi już w nanoelektronice.